Cum vulgarisatio fontis potentiae frequentiae variabilis facta sit, problema initii motorum facile solvendum factum est, sed pro fontibus potentiae ordinariis, initium motorum...rotor caveae sciuriMotores asynchroni semper problema fuerunt. Ex analysi efficaciae motorum asynchronorum incipiendi et currendi, patet resistentiam rotoris maiorem requiri ad momentum initiale augendum et currentem in incipiendo minuendum; cum autem motor currit, ad iacturam cupri rotoris minuendam et efficientiam motoris augendam, resistentiam rotoris minorem requiri; quod manifeste contradictionem est.
In motoribus rotoris convoluti, cum resistor in serie coniungi possit durante initio, deinde durante operatione removeri, haec requisita bene impletur. Attamen motor asynchronus rotoris convoluti structuram complexam, sumptum magnum, et curam incommodam habet, quae eius applicationem quodammodo limitat; hoc homines incitat ut a forma fissurae rotoris caveae sciuri incipiant.motor asynchronuset conare uti "effectu cutaneo" ad finem assequendum magnae resistentiae initialis et parvae resistentiae in operatione. Motores rotoris caveae sciuri duplicis et foraminis profundi hanc facultatem initialem habent. Hodie, de motoribus rotoris caveae profundae loquamur.
Motor asynchronus fissurae profundae
Ad effectum cutaneum amplificandum, forma fissurae rotoris motoris asynchroni fissurae profundae profunda et angusta est, et proportio profunditatis fissurae ad latitudinem fissurae in intervallo 10-12 est. Cum current per vectes rotoris transit, fluxus effluvialis cum fundo vectium interconnexus multo maior est quam fluxus effluvialis cum apertura fissurae interconnexus. Ergo, si vectes ut numerus conductorum parvorum secundum altitudinem fissurae divisorum paralleliter connexorum considerantur, conductores parvi propiores fundo fissurae maiorem reactantiam effluvialis habent, et quo propiores aperturae fissurae, eo minor reactantia effluvialis.
In initio, cum frequentia currentis rotoris alta sit et reactantia dispersionis magna, distributio currentis in quoque conductore parvo a reactantia dispersionis pendebit. Quo maior reactantia dispersionis, eo minor currentis dispersionis. Hoc modo, sub actione eiusdem potentialis a principali fluxu magnetico hiatus aerei inducti, densitas currentis prope fundum fissurae in vectibus erit minima, et quo propius aperturae fissurae, eo maior densitas currentis.
Ob effectum cutaneum, postquam maxima pars currentis electrici ad superiorem partem vectis conductoris comprimitur, munus vectis conductoris in imo fissurae valde parvum est, quod aequivalet altitudini et sectioni transversali vectis conductoris minuendae, ita resistentia rotoris augetur, et requisito magnae resistentiae in initio satisfacit. Cum motor incipitur et motor normaliter currit, propter frequentiam humilem currentis rotoris, reactantia dispersionis involucri rotoris multo minor est quam resistentia rotoris, ita distributio currentis electrici in conductoribus parvis supra dictis praecipue a resistentia determinabitur.
Cum resistentia cuiusque conductoris minoris aequalis sit, fluxus electricus in vecte conductoris aequaliter distribuetur, ita effectus cutaneus fere evanescit, et resistentia vectis conductoris rotoris iterum minor fit, prope resistentiam DC. Patet operationem normalem resistentiae rotoris sponte decrescere, ita effectum minuendi iacturam cupri et augendi efficientiam assequendo.
Quid est effectus cutis?
Effectus cutaneus etiam effectus cutaneus appellatur. Cum fluxus alternans per conductorem transit, fluxus electricus in superficie conductoris concentratur. Hoc phaenomenon effectus cutaneus appellatur. Cum fluxus electricus vel tensio electrica in conductore cum electronibus frequentiae maioris conducitur, in superficie totius conductoris congregabitur, potius quam aequaliter in area sectionis transversalis totius conductoris distribuatur.
Effectus cutaneus non solum resistentiam rotoris afficit, sed etiam reactantiam effluxionis rotoris. Ex via fluxus effluxionis fissurae, videri potest currentem per conductorem parvum transeuntem fluxum effluxionis tantum a conductore parvo ad fissuram generare, sed non a conductore parvo ad fundum fissurae, quia hic nullum nexum cum currente habet. Hoc modo, pro eodem currente, quo propius fundo fissurae, eo maior fluxus effluxionis generatur, et quo propius fissurae, eo minor fluxus effluxionis generatur. Videtur cum effectus cutaneus currentem in conductore ad fissuram comprimit, fluxum effluxionis fissurae ab eodem currente generatum reduci, ita reactantia effluxionis fissurae minuitur. Ergo, effectus cutaneus resistentiam rotoris auget et reactantiam effluxionis rotoris minuit.
Vis effectus cutanei a frequentia currentis rotoris et a magnitudine fissurae pendet. Quo altior frequentia et quo profundior fissura, eo maior effectus cutaneus erit. Pro eodem rotore, si frequentia differt, effectus cutaneus differet, et parametri rotoris etiam differunt. Quam ob rem, resistentia rotoris et reactantia effluxus durante operatione normali et initio stricte distinguendae sunt nec confundendae. Pro eadem frequentia, effectus cutaneus rotorum sulci profundi valde validus est, sed effectus cutaneus etiam certum gradum influxus in rotores caveae sciuri structurae ordinariae habet. Ergo, etiam pro rotore caveae sciuri structura ordinaria, parametri rotoris in initio et operatione separatim calculandi sunt.
Reactantia effluvii rotoris sulci profundimotor asynchronus, propter formam sulci profundi rotoris, effectu cutaneo reducitur, sed post reductionem, reactantia dispersionis rotoris adhuc maior est quam rotoris caveae sciuri ordinarii. Ergo, factor potentiae et momentum maximum motorum sulci profundi paulo inferiores sunt quam motorum caveae sciuri ordinariorum.
Tempus publicationis: V Nonas Iul. MMXXIV